ناگزیری از خشونت
در باره این قضایای اسیدپاشی و قصاص کسی که این کار رو کرده همه دعوت شدن که بنویسن.
عمو کمانگیر نوشته:
اگر زمانی برای خشونت ورزی دلیل “خوب”ی پیدا کردی خودت را به روانشناس نشان بده. این خشونت ورزی می تواند اسید ریختن روی “عشق”ت باشد یا عملیات “استشهادی”.
واقعا کمانگیر عزیز فکر میکنه که بازدارندگی خاصی برای کسایی که همچین کارایی میکنن نباس وجود داشته باشه. اگه قرار به تناسب جرم با مجازات نباشه، پس چه قانون دیگه ای کارایی داره؟ من نمیگم الزاما چشم در برابر چشم. اما میگم تناسب. تو چطور به خودت اجازه میدی کسی که این کار رو کرده بهش بگی حیوون، اما به مجازاتش اعتقاد نداری؟
کمانگیر عزیز
هرچقدر جامعه ای که داریم بسازیم، باز هم نیاز به عوامل بازدارنده از نوع برخورد با عمل مجرمانه داریم. خشونت گر چه خوب نیست اما گاهی گریزی از اون نیست.
[...] ساحت: خشونت گر چه خوب نیست اما گاهی گریزی از اون نیست. [...]
مساله همین ه که “تناسب” رو دقیقا چطور باید اجرا کرد رفیق.
مگه میشه مجازاتش نکرد؟ این وسط مهمه به این پرداخته بشه که چرا چنین مسائلی فراگیر شده و نه اینکه مجازاتش چه جوری باشه. منم یه چیزکی نوشتم
در توضیح حرفی نیست، اما در قیاس بین اسیدپاشی و عملیات استشهادی (از نوع اونهایی که فلسطین، با تفکر انجام میشه) ناجوانمردی شده
گرچه گروهی به راحتی اون رو رد میکنن. اما امیدوارم روزی وقتی در خانه نشستن کسی در رو نشکنه و وارد نشه و دستش رو نبنده و جلوی چشمهاش به همسر و دخترش تجاوز نکنه. تا اون موقع چیزی گلوش رو نگیره که دنبال انتقام باشه که این انتفام عین عدالت است وقتی راهی به جایی نداری و کسی دستگیر تو نیست. چراکه رها کردن اون متجاوز یعنی تکرار و تکرار و تکرار این وحشیگری و هزار وحشیگری دیگر
[...] ساحت: ناگزیری از خشونت [...]
سلام. مرتبط با این مطلبتان متنی نوشته ام. ممنون می شوم اگر بخوانید و نظرتان را بهم بگویید.
[...] ساحت – ناگزیری از خشونت [...]