ساحت

غن

Posted in چامه ها by محمد on اوت 20, 2008

خوب که گوش میکنی

دم دمای صبح

خش خش خزیدن دو سنگ آسیا به هم

شنیده می شود

چرخ آسمان

روی این زمین سرد

کشیده می شود

در میان این دو چرخ

بی نوا، لهیده، در به در

مردمان مرد!

پ.ن.: دهخدا رو که می دیدم، تو مدخل غن (به معنی سنگ عصاری)، از ناصر خسرو این بیت شعر رو آورده بود:

ز ما اینجا همی کنجاره ماند

چون در غن برگرفت از ما عصاره

Advertisements

یک پاسخ

Subscribe to comments with RSS.

  1. javane said, on اوت 21, 2008 at 8:51 ب.ظ.

    ARI,BAYAD KHUB GOOSH KARD
    KHUBE KHUBE
    DANI KE CHE MISHENAVI,,SEDAHAYE NA MALMOOS,,GHARIB O MOBHAM.
    HAL GHADRE IN SEDAYE KHESH KHESH RA DARK MIKONI,,SEDAYE KE BA AN KHOO GEREFTE O BOZORG SHODIM.
    HAR ROOZ SOBH BE SHOGHE SHENIDANASH BARMMIKHIZIM O AGHAZ MIKONIM…


پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: