ساحت

لذت و محیط

Posted in يادداشت by محمد on فوریه 28, 2009

ساختار ذهنی و علقه های مشترک آدمهاست که روابط اونها رو شکل میده. این بحثی بود که با یکی از دوستام داشتم. برای من تفریح و کار فرقی نداره. لحظه هایی که فکر میکنم، مطالعه میکنم یا فارغ از همه چیز روی ماسه های گرم دراز کشیدم، همش باید چیزی بهم اضافه کنه. با عمیقتر شدن آدم، لذتهاش هم عمیقتر میشه. روشهای مستقیم ماکزیمم کردن لذت، در بهترین حالت منجر به اکسترممهای محلی میشن.
یه نتیجه مهم فرعی از طرز تفکرهر کس، شکل گرفتن محیط دور و برشه. محیط دور و بر همه ما بر اساس اینکه چجوری فکر میکنیم ساخته میشه. قضیه اصلا به اشعه ای که از مغز ترشح میشه یا از این دست خزعبلات ربطی نداره. تمام بحث اینه که ما روابطمون رو انتخاب میکنیم یا توسط جمعهای مختلف برای داشتن رابطه انتخاب میشیم.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: