ساحت

یک بیت شعر

Posted in يادداشت by محمد on نوامبر 11, 2009

گاهی در میاه کتاب، بعد از خواندن انبوهی نظم، به یک بیت شعر ناب میخوری که مثل یک دانه جواهر می درخشد.
در باره این تک بیتها نباید وبلاگ نوشت و نباید نقلشان کرد. بلکه باید گذاشت تا نفر بعد همه این راه را برای دیدنشان بپیماید تا اوهم به همین اندازه ذوق زده شود.

Advertisements

پاسخی بگذارید

در پایین مشخصات خود را پر کنید یا برای ورود روی شمایل‌ها کلیک نمایید:

نشان‌وارهٔ وردپرس.کام

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری WordPress.com خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

تصویر توییتر

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Twitter خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس فیسبوک

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Facebook خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

عکس گوگل+

شما در حال بیان دیدگاه با حساب کاربری Google+ خود هستید. بیرون رفتن / تغییر دادن )

درحال اتصال به %s

%d وب‌نوشت‌نویس این را دوست دارند: